Blog o urodzie i zdrowiu – Marjanna.com.pl

Twoje miejsce w sieci, gdzie znajdziesz najnowsze wiadomości dotyczące zdrowia, urody, odchudzania. Dołącz do mnie! Zapraszam Marjanna Nowicka.

Astma wysiłkowa a aktywność fizyczna

Astma wysiłkowa a aktywność fizyczna


Panuje przekonanie o szkodliwości wysiłku i zaostrzeniach pod jego wpływem objawów w tzw. astmie wysiłkowej, a z drugiej podkreślane bywa znaczenie aktywności fizycznej w zachowaniu wydolności oddechowej chorych. Mała aktywność powoduje osłabienie wydolności fizycznej i coraz gorszą tolerancję wysiłku. Ponadto dzieci i młodzież nie uprawiający sportów z rówieśnikami tracą z nimi kontakt, izolują się ze środowiska. Tak więc sport jest jednym z ważnych elementów leczenia i profilaktyki.

Przebywanie na otwartym terenie w okresie zimowym jest korzystne dla chorych z astmą atopową, zwłaszcza pyłkowicą. Od grudnia do powietrze jest wolne od pyłków, a opady deszczu i śniegu oczyszczają powietrze. Niebezpieczeństwo nasilenia objawów jest w zimie związane z wdychaniem chłodnego powietrza. To nasila tendencję do skurczu oskrzeli. Należałoby w takim razie polecić dni o umiarkowanie niskiej temperaturze. 
Przed rozpoczęciem treningu czy sportowej zabawy zalecane jest zmierzenie szczytowego przepływu wydechowego (PEF) dobrze. Między innymi na podstawie pomiaru tego parametru przed i w czasie jazdy na nartach wykazano bezpieczeństwo uprawiania sportu.

Najbezpieczniejszy jest wysiłek „interwałowy” (wysiłek – przerwa – wysiłek). Polecany jest trening grupowy, najlepiej w formie zabawy. W zasadzie wszystkie rodzaje sportów można uprawiać w takiej formie. Wysiłek powinien być dawkowany w zależności od wydolności cho-rego i jego samopoczucia. Z uwagi na możliwość robienia przerw i łatwe regulowanie intensywności wysiłku dość dobrym rozwiązaniem jest spokojna jazda na rowerze, pływanie, gra w piłkę ręczną, tenisa stołowego czy kometkę, a w zimie narciarstwo biegowe. Trzeba jednak być ostrożnym – nie forsować się i unikać ostrej rywalizacji.

Podobnie powinno się podejść do uprawiania turystki pieszej – nie należy rozpoczynać marszu zbyt intensywnie i trzeba robić przerwy. Wymienionym rodzajom treningu może towarzyszyć gimnastyka oddechowa – zsynchronizowanie ruchów klatki piersiowej z ruchem kończyn. Celem takiej gimnastyki jest nauka poprawnego oddychania i wzmocnienie mięśni oddechowych. Bardzo polecane jest wdychanie powiet-rza przez nos i wydychanie przez „zasznurowane usta”. Najlepszy do uprawiania sportu będzie dzień pogodny i w mia-rę bezwietrzny.

Uprawiając narciarstwo zjazdowe trzeba unikać dużych wysokości i szybkiej jazdy, a także jazdy w czasie silnego, zimnego wiatru. Podobnie zjazdy saneczkowe są dopusz-czalne, ale niewskazane jest osiąganie dużych szybkości.

Przed planowanym treningiem można zastosować lek rozkurczający oskrzela, na przykład na 10-15 minut przed wysiłkiem wziewnie kromoglikan dwusodowy, szczególnie polecany dla dzieci i młodzieży. Lek ten można poprzedzić podanym wziewnie, również na ok. 10 minut przed wysiłkiem, agonistą beta-receptorów (np. Salbutamol, Ventolin). W czasie wyjazdów chory powinien zawsze mieć przy sobie leki, którymi aktualnie jest leczony, przede wszystkim przerywające napad duszności i glikokortykosteroidy wziewne.

Od kilku lat skutecznym postępowaniem w astmie wysiłkowej jest również stosowanie salmeterolu (Serevent), należącego do grupy tzw. betamimetyków o długotrwałym działaniu. Podstawowym działaniem salmeterolu jest rozsze-rzanie oskrzeli, trwające do 12 godzin. Poza tym Serevent zapobiega napadom astmy wysiłkowej, jak udowodniono, jeszcze w 9 godzin po zastosowaniu leku. Jego skuteczne działanie i bezpieczeństwo potwierdzone jest także w astmie wysiłkowej u dzieci. Długotrwałe działanie ochronne salmeterolu jest szczególnie korzystne, gdy planuje się np. całodniowe wyjazdy rekreacyjne, połączone z uprawianiem sportu, grami i zabawami ruchowymi. całodniowe wyjazdy rekreacyjne, połączone z uprawianiem sportu, grami i zabawami ruchowymi

Rate this post